sorry

poczekalnia to tylko miejsce
stary gumolit pod butami
niezliczone ilości następnych

kiedy tam jesteś
za tą cienką jak portfel ścianą 
jestem z ciebie dumny

nie rozsypuję się 
ktoś mógłby zająć krzesełko 
czekam kiedy będziesz poprzednia

Z listów za miliony

W internecie żodyn nie wie kiedy obrażasz papieża. 

Powroty i wywroty

kiedy się wraca - tak mocno i cicho
jakby pięści o ścianę wołały 
to można w drzwi nie trafić 
w człowieka można chybić
(z czym nas mylą dziki?)
i można jeszcze wiersz napisać 
taki jak byłeś za dzieciaka
że nie trzeba się wstydzić 
bez uwag

komis.syjnie

zasypiam tak jak zdejmuje się buty
wcale bo przecież zaraz wstaję i wychodzę
do podmiotu by porozmawiać o orzeczeniach
byle dostać głupie L4

po cichu po wielkiemu cichu ale z rytmem
stuka po głowie myśl może znajdzie się jeszcze
kobieta na dziewczyny jestem za stary
za biedny

na oryginały przyjdzie jeszcze pora
w którąś niedzielę będę spacerował
na boso po tramwajowej pętli i wymachiwał
śpiochami

tymczasem w tv szaro brudno i śnieży
nie ma kosmonautów ale można z balonu wyskoczyć
w dzień z przytupem z przydupasem kierownika
najgorsza jest ta druga data na chorobowym
kiedy trzeba zdrowieć

30.11.2012 (2016)

ko.leje

przez ten zbiór miejsc na trasie
przejeżdżamy głośniej niż szybciej
i słusznie
niech słyszą i - odrobinkę dłużej - widzą
jak kolejne plastry pociągu
nakładają się na tory
(tu mogła być wytrawna metafora
ale akurat był dworzec)

nic nas nie ogranicza
(może poza pojemnością pęcherza)
póki bateria trzyma i nie łaskoczą słuchawki
a rzepak za szybą tylko ładnie wygląda
(aż nie dojdzie do nosa)

pociąg kończy bieg
i nikt nawet nie pyta
z jakim czasem
i na którym miejscu
wszak liczy się udział

wspomnienie zimy

teraz to już deszcz i wiatr
(tylko przy Tobie robi się gorąco)

puste pociągi

nikt już nie chce tutaj jechać
na ostatniej stacji wysiadają tory
(mam myśli pełne ciebie)
odbija mi szyba